Çocuklarda İlaçtan Sonra Süt İçilir Mi? Bir Anı, Bir Soru
Geçenlerde, Kayseri’nin huzurlu bir mahallesinde, annemle birlikte otururken, tam da her şeyin yolunda gittiğini düşündüğüm bir anda, aklımı bir soru kurcalamaya başladı. “Çocuklarda ilaçtan sonra süt içilir mi?” Bu sorunun arkasında ne vardı, nereden çıktı, bilmiyorum. Ama aniden kafamda canlanan bir sahne beni çok etkiledi. O kadar basit, ama o kadar derin bir şeydi ki…
O gün, küçük kuzenim Mert, annesiyle bizim evimize gelmişti. Mert, genellikle çok neşeli, yaramaz ama bir o kadar da sevimli bir çocuktu. Fakat bu kez hasta görünüyordu. Üzerinde hafif bir titreme, burun akıntısı, gözlerinde biraz da hüzün vardı. Sonra öğrendim ki, ilaç almıştı. “Bakalım nasıl olacak?” derken, annesi ona bir bardak süt verip vermemek konusunda tereddüt etti. Beni ise bu kararın verdiği sorular sarhoş etti.
“İlaçtan Sonra Süt İçilir Mi?”
İlaçları genellikle yemekle ya da biraz su ile almayı tercih ediyordum. Ama Mert için bu durumda ne yapmalıydık? Annem, bir yandan ilaç almanın önemini anlatırken, bir yandan da “süt içebilir mi?” sorusunu kafasında dönüştürüyordu. Kafam karıştı, ben de öyle. Hani çocukken annem hep derdi, ilaçtan sonra süt içmek zararlı olabilir diye. Ama gerçekten, bir çocuğun ilacını alıp, sonra bir bardak süt içmesi sorun olur muydu? Hangi bilgi doğru? Herkesin önerisi farklıydı.
Bir yandan Mert’in gözlerinde gördüğüm o güven arayışı, o biraz da merakla karışmış, biraz da endişeli bakışlar, bende unutulmaz bir etki bırakmıştı. “Bir şey yapmamız gerek,” diye düşündüm. Annem, Mert’in biraz daha rahatlaması için “Biraz bekleyelim, sütü biraz sonra içeriz” dedi ama ben o an her şeyin ne kadar karmaşık ve “gizli” bir hale geldiğini hissettim.
Çocukların hastalıkları ve ilaçları her zaman bir soru işareti gibidir. Her biri birer minik deneme yanılma süreçleri gibidir. Birinin iyileşmesi için bir şey yaparken, diğerini de etkileyecek bir şey yapmamak gerekir. Ama bazen, annelerin ve ailelerin içindeki o belirsizlik duygusu beni bazen sarhoş eder.
Yaramazlık, Tedavi ve Bütün O Duygular…
Mert’in biraz daha iyileşmesiyle, annesi biraz daha sakinleşti. Ama ben hala, çocuklara ilaç verirken gösterilen dikkat ile onların rahatlamaları arasındaki ince çizgideki duygusal gerilimi hissediyordum. Mert biraz daha iyi hissedince, annesi ona bir bardak süt vermek istedi. Ama her ikisinin arasında bir gerilim vardı. “Acaba şimdi versek iyi mi olur?” diyen bir ses sürekli aklımda yankı yapıyordu.
Mert, çok sevdiği sütünü içmeye başlamıştı. İçtikçe biraz daha rahatlıyordu, biraz daha neşeleniyordu. Ama yine de kafamda bir soru vardı: “Süt, gerçekten iyi mi?” Çocuklar bazen birdenbire neşelenebilir, ama bunun arkasında bazen sağlık açısından zayıf bir durum olabilir. Bir tarafta içindeki rahatlık ve mutluluk, bir tarafta belirsizlik vardı.
Annenin İçindeki “Bilinçli Tereddüt”
Günümüz çocuklarının hastalıkları ve tedavi süreçleri, genellikle daha bilinçli ve kontrollü bir şekilde yürütülüyor. Hangi ilacın ne zaman alınacağı, hangi gıdanın hangi sırayla verilmesi gerektiği; bunlar, bazen bizi iki arada bir derede bırakır. Annemin gözlerindeki o tereddüt, aslında sadece Mert için değil, çoğu zaman hepimiz için geçerli bir durumdu. Ne zaman doğru karar verdiğimizi ve gerçekten doğru hareket ettiğimizi bilemeyiz bazen.
Bir çocuğa “şimdi ilaç iç, biraz dinlen, sonra süt iç” demek, ne kadar rahatlatıcı olsa da, bazen çocukların sabırsızlığı ve istemedikleri şeyler karşısında en azından “benimle ilgileniyorlar” düşüncesine kapılmak, bizim içindeki duygusal gerilimi unutturur. Ama annemin kafasında, her zaman, her şeyin “doğru” olması gerektiğine dair bir kaygı vardı.
Mert’in Neşesi ve İçimdeki Güven
Sonunda, Mert o kadar rahatlamıştı ki, aslında ilaçtan sonra süt içmek, belki de sağlığa bir zarardan çok, ona rahatlık vermişti. O anda, bir şey fark ettim. Bazen ne kadar kaygılanırsak kaygılanalım, bazen doğru kararları almak, doğrudan yapmadığınız şeylerle ilgilidir. Mert, o an sadece annesine ve bana güvendiği için mutlu oldu.
İçimdeki güvensizlik hissi, en sonunda bir güvenle yerine oturdu. Çocukların, ilaçlardan sonra ne içip ne içmedikleri, onların günlük hayatında birçok sorudan biridir, ama belki de bazen sadece hissetmek ve doğru olanı içgüdüsel olarak seçmek gerekiyor.
Sonuç: Kafamızdaki Soru, Cevap Arayışı
O günün sonunda, Mert’in biraz daha iyi olduğunu görmek, kafamda kalan “İlaçtan sonra süt içilir mi?” sorusunun bir yanıtı gibiydi. Gerçekten de bazı soruların net bir cevabı yoktur. Çünkü her çocuk, her durum farklıdır. Bazı şeyleri basitçe bilmek, bazen bir çocuğun içsel huzuruna güvenmek, bazen de biraz daha sabırlı olmak gerekir.
Bir anlık bir soruya verdiğimiz cevaplar, bazen içimizdeki en derin kaygıları ortaya çıkarabilir. Ancak her zaman rahatlamaya, güvenmeye ve doğru olanı hissetmeye ihtiyacımız var. Ve belki de hayat, bu sorularla doludur…